İlk Kayıp

Çok istedim, sen yanımda yoktun..

Aslında nasıl başlayacağımı pek bilemiyorum. Çünkü bu hikaye baya zaman önceydi. Bugün işten eve giderken otobüste karşıma biri geldi oturdu, işte o an belleğim küfredercesine onu hatırlattı bana..

Ben ortaokula yeni başlamıştım, bizim oralarda ortaokul yoktu o zamanlar başka köye gidiyorduk, servisle. Tabi ben esmer, ufak tefek çirkin bişeydim.. Kuzenlerimle birlikte okula gidiyorduk ama onlar benden büyük oldukları için üst sınıftalardı. Halamın oğlu Ömer ve amcamın oğlu Ahmet bi de onların arkadaşı vardı MURAT.. Yine hatırlamıyorum ilk tanıştığımızı ama tanışmıştık. Benim arkadaşım vardı netice sonraları onunla aynı liseye gitmemize rağmen hiç konuşmayacak ve netice evlenip çoluk çocuğa karışacaktı. Neyse işte okula gidiyorum, bizim köyde herkes çalışkan dersi iyice dinlerdi, haylaz ama çalışkan çocuklardık. Murat her teneffüste yanıma gelirdi, birlikte kovalamaca oynardık. Ama nasıl bir koşuşturmaydı, çok mutluydum o zamanlar.. Hayatın acımazlığından bi haber koşuşturuyordum. Okulda Murat’ı görürdüm sürekli ayrıca onun annesi bizim köydendi, baba tarafından da akrabaydık Murat’la. Annesinin adı Aydan’dı herkes aydanın oğlu murat derdi tabi haliyle bende öyle derdim. Biliyordum bana sarılmak istiyordu ama yapamıyordu. Gözlerinde bişeyler vardı ama ben anlayamıyordum. Neyse okulda ki her günüm muratla geçiyordu, her teneffüste beni beklerdi kapıda kantine giderdik beraber okulun kaldırımında oturur konuşmadan birbirimize bakardık, bana bir bakışı vardı, hala da kimse de görmedim o bakışı..Okulun bitmesine az kaldı altıncı ve yedinci sınıfı o okulda bitirdim sonra bizim köyde okul yapılınca okula bizim köyde ki okula giderek devam ettim ama zaten murat benim üst sınıfımdı o okulu bitirmişti. Bizim köye gelir, bizim evin oradan geçerdi benim pencereye çıkıp ona bakmamı isterdi, bende pencereye çıkar bakardım Murat’a. Murat, uzun boylu, zayıf, sarışın ve  sarıya yakın  renkte gözleri vardı. Sanırım murat benim ilk aşkımdı. Gelip gitmeler bir süre sonra  seyrekleşti, azaldı ve bitti. Bende aklım beş karış havada o yazdan sonra okula devam ettim başka arkadaşlıklar kurdum. En iy arkadaşım vardı bizim köyde bizim komşunun kızı cananla yine kovalmacalar, koşuşturmalar, ders falan derken yedinci sınıf  bitti. O yazı hatırlıyorum, ne bitmez bir sıcaklıktı ne bitmez günler, saatler ve dakikalardı. ölüm o yazda kalmıştı sanki.. Ömer ve Ahmet şehir merkezine gitmişler bunu halam söylüyor, apar topar hastaneye gidiyor herkes, ben ise kuzularımız var o zaman kardeşimle birlikte onların yanında onlara masal anlatıyorum, zihnimden. Ömer ve Ahmet yetişememiş, o gün hastanede onu ziyarete gitmişler ama az önce öldü demişler.Murat sarılıktan öldü. Dedim ya sapsarıydı gözleri ve saçları. Murat öldü ben hala kuzulara masal anlatıyordum. Bana dediler ki Aydan’ın oğlu murat ölmüş, hı öylemi dedim? İLK kayıbımdı murat sadece, bunu hayatımdaki herkesi kaybedince anladım. Bugün otobüste gördüğüm ise Murat’ın kardeşiydi. Geriye yalnızca anılar kalıyor insana..

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s